İş gücü hareketliliğinin yoğun olarak yaşandığı günümüz iş dünyasında, sanılanın aksine, Avrupa ülkelerinin bu hızın gerektirdiği değişimi gösteremez durumda olduğu görülüyor. İskandinav ülkeleri, İrlanda ve İngiltere dışında Avrupa Birliği'nde (AB) iş gücünün hareketliliği çok düşük düzeyde seyrediyor.

PricewaterhouseCoopers (PWC) tarafından Avrupa Komisyonu için hazırlanan İş gücü Hareketliliği Yönetimi (Managing Mobility Matters) 2006 raporuna göre, Avrupa'daki iş gücü hareketliliği, beklenenin çok altında.

Raporda yer alan 14 ülkeden 445 işverenin üçte biri, 2006 yılında yönetim düzeyinde ve nitelikli iş gücü gerektiren pozisyonlar için diğer AB üyesi ülkelerden gelen başvuruları kabul ettiklerini belirtmişler. Ancak, başvuruların yalnızca yüzde 5'i kendi ülkeleri dışından gelmiş.

Çalışanların ülke dışına çıkmamasının sebepleri

AB'de iş gücü hareketliliğini engelleyen, Avrupalı personeli kendi ülkesi dışında çalışmaktan alıkoyan sebepler şöyle sıralanıyor:

• Kullanılan dil,
  
  
• Vergi,
  
  
• Sağlık sistemlerindeki farklılıklar,
  
  
• AB genelinde geçerli istihdam düzenlemesinin eksikliği ve iş gücü niteliklerinin başka ülkelerde de tanınması konusunda ortak bir sistemin olmayışı,
  
  
• Eşlerin iş sahibi olması,
  
  
• Konaklama sorunu,
  
  
• Çocuklara eğitim imkanı sağlanmaması.

Bütün bu sebeplerin dışında, kendi ülkelerinin dışındaki meslek edinme ve çalışma koşulları konusunda bilgilendirilmemek, bu kişileri ürkütüyor. Çünkü, bu süreçlerin zorlu geçeceğini düşünüyorlar.

Önceki yıllarda şirketler, çalışanların, niteliklerine uygun ülkelere yönelmelerinin doğru olacağını düşünürken, bu konuda yanıldıklarını anladılar. Çünkü, iş gücü hareketliliği beklenen düzeyde değildi. Şimdi ise, bazı şirketlerin operasyonlarını 'outsourcing' ve 'offshoring' ile kendilerine uygun iş gücünün olduğu ülkelere aktardığını görüyoruz.